www.katalog.auto-abc.com.pl Open Directory > Sports > Basketball >
76 1 56 2648Odchylenie standardowe jest miernikiem zmiennoœci, opartym na -.=.-ielkoœci ka¿dego pomiaru w rozk³adzie. Punktem odniesienia zastosowa· r_~-m dla odchylenia wyniku jest §rednia arytmetyczna. Odchylenie wyni'~z. którego symbolem jest ma³a litera x, jest to œrednia odjêta od da-¹go wyniku. Poniewa¿ powoduje to, ¿e wyniki mniejsze od œredn'ie~~ _~æ¹ mia³y wartoœæ ujemn¹, a wynikiwwiêksze od œredniej wartoœæ :dó-: u-ni¹, suma, i w konsekwencji przeciêtna tych odchyleñ wyników bê:bywa albo jawnie odtr¹cane, albo akceptowane tylko wtedy, gdy odpo~wiada pewnym warunkom, ustalonym przez doros³ego. Inaczej mówi¹c, je¿eli nie jest odtr¹cane, "kocha" siê je tylko za pemn¹ cenê. 1~'fo¿e byæ ostoj¹ i powodem do dumy dla swoich rodziców albo obiektem, który pozwala nauczycielowi zaspokoiæ jego potrzebê wxadzy. Mo¿e stanowiæ dov~-ód osi¹gniêæ, za pomoc¹ którego rodzice czy nauczyciel broni¹ siê i szukaj¹ ulgi, gdy sami odczuwaj¹ poczucie ni¿szoœci. Mo¿e byæ œrodkiem, za pomoc¹ którego rodzice cuy nauczyciel prowadz¹ bardzo trudn¹ walkê z ¿yciem.~ R. Hagin Reading Retardation and the Language Arts: A Comparative Studg o~ the Functioning of Retarded and NortrRetarded Readers in a Group of Behawior Problems. Praca doktorska, New York University, 1955.daj¹ siê jasne. Mo¿emy nauczyæ wydajnego rozwi¹zywania problemów, je¿eli motywujemy naszych uczniów przede wszystkim do tego, ¿eby pragnêli nagród, jakie mo¿emy im daæ za nauczenie siê wydajnej pracy, nastêpnie nagradzamy szybko ka¿d¹ niewielk¹ jednostkê postêpu, i wreszcie - powtarzamy tê technikê tak dxugo, a¿ zostanie osi¹gniêty po¿¹dany poziom sprawnoœci.Zachowanie4 Ibidem, s. 14.L 32. VfTchodzenie p0 sci~odach tieZ pomocy100265siê przesz³oœci na teraŸniejszoœæ. Przesz³oœæ i teraŸniejszoœæ spctyka.j¹ 1 siê razem w nowym kontekœcie. Kiedy przesz³oœæ w ten sposób od¿yje'. ,. - . ,;cr ~`,.ê,~r.~r·~,~~,Istniej¹cy stan uzasadnia wysi³ki Wydawnictwa zmierzaj¹ce do wype³nienia luki w naszym piœmiennictwie z zakresu psychologii wycho~~awczej przez tlumaczenie pozycji obcej. Wysi³ek to niewdziêczny, bo nie mo¿e przynieœæ ca³kowitego sukcesu. ¯aden podrêcznik obcy nie zaspokoi w pe³ni naszych potrzeb.ó9fi 18 ' a Po-Iloraz wychowawczy (educatianal quotient) 600- - - a program szkolny 51 - 53 - - - a przystosowanie 48 - 49 - - - a wielkoœæ szko³y 50535- - - - pod wzglêdem zachowania 131 - 133
W polskiej praktyce sposób pojmowania psychologii klinicznej ma ju¿ pewn¹ tradycjê i jest nieco inny ni¿ proponowany przez cytowane definicje. Przede wszystkim nie oznacza on wszelkiego badania jednostek, doorganizowane jest równie¿ dwuletnie studium podyplomowe 1.162. Definicje psychologii klinicznejkliniczno-wychowawczej dzieci i m³odzie¿y" doc. M. Susu³owskiej i doc. M. Prze³¹cznikowej przedstawiaj¹ ujmowanie tych spraw przez oœrodek krakowski. Czytelnik zauwa¿y niew¹tpliwie doœæ du¿e ró¿nice w przedstawianiu analogicznych zagadnieñ przez ró¿nych autorów. Na przyk³ad, M. Susu³owska i M- Prze³¹cznikowa pojmuj¹ psychologiê kliniczn¹ jako naukê o zaburzeniach w przystosowaniu, natomiast w "Psychologii klinicznej w zarysie" za przedmiot tej dyscypliny uwa¿a siê "zaburzenia zachowania" definiowane jako zak³ócenia osobistej i spo³ecznej funkcji zachowania w regulacji stosunków cz³owieka z jego otoczeniem spo³ecznym. Mo¿na dyskutowaæ, czy taka koncepcja nie jest lepsza, jeœli weŸmie siê pod uwagê du¿¹ wieloznacznoœæ terminu "przystosowanie" (por. Le-wicki A. "Zarys biospo³ecznej teorii przystosowania osobowoœci". "Nowa Szko³a". 1966). W ujêciu krakowskim i poznañskim zarysowuj¹ siê te¿ ró¿nice w koncepcji psychopatii, psychologicznego pod³o¿a przestêpczoœci itd."¿ó³w elektryczny" W. Greya samoczynnie porusza siê, wymija przeszkody, gdy wyczerpi¹ siê zasilaj¹ce go akumulatory aktywnie szuka kontaktów elektrycznych, z których móg³by pobraæ "pokarm"; mechaniczny "szczur" Shannona nawet "uczy siê" znajdowaæ w³aœciw¹ drogê w labiryncie itd. (por. Grey W., 1961, s. 110; Sluckin W., 1957, s. 71). Pozwoli³o to spojrzeæ z nowego punktu widzenia na celowoœæ zarówno funkcji so-Druga grupa somatycznych urz¹dzeñ samoregulacyjnych s³u¿y likwidacji uszkodzeñ, goi rany, walczy z bakteriami, które wtargnê³y w g³¹b organizmu itd., ponadto zaœ zabezpiecza ustrój przed dalszymi uszkodzeniami danego rodzaju, mianowicie przez wytwarzanie przeciwcia³ decyduj¹cych o specyficznej odpornoœci na przebyt¹ chorobê zakaŸn¹. H. Selye (1960) okreœli³ stan, jaki w organizmie wywo³uje czynnik uszkadzaj¹cy, czyli "sitressor", terminem "stress" i opisa³ przebieg walki ustroju ze stres-sorem. Istot¹ tego procesu jest stopniowe przystosowanie ustroju do danego stressora i dlatego Selye nazwa³ go "zespo³em adaptacyjnym" (adaptation syndrome). Na proces przystosowania sk³adaj¹ siê dwa podzespo³y: lokalny, czyli LAS (!oca! adaptation syndrome) i ogólny, GAŒ (genera³ adaptation syndrome). LAS powstaje w miejscu zaatakowanym przez dany stressor i ma charakter specyficzny, dostosowany do natury danego stressora, natomiast GAŒ obejmuje reakcje niespecyficzne, stanowi¹ce stereotypow¹ odpowiedŸ organizmu na ka¿dy stressor. GAŒ przebiega w trzech fazach: l) faza alarmowa polega na ogólnej mobilizacji organizmu poprzez mechanizmy endokrynologiczne; 2) w fazie przystosowania, czyli odpornoœci, odczyn obronny koncentruje siê w miejscu uszkodzenia wzmacniaj¹c dzia³aj¹cy tam LAS, i wreszcie 3) faza wyczerpania zachodzi wtedy, gdy w fazie drugiej nie udaje siê zlikwidowaæ uszkodzenia; nastêpuje wówczas ponowne uogólnienie zaburzenia, stanowi¹ce jednak tym razem objaw nie mobilizacji, lecz utraty przez ustrój zdolnoœci obronnych. Je¿eli organizm nie otrzyma wówczas pomocy lekarskiej, nastêpuje zgon.ANDRZEJ LEWICKI, MARIUSZ MARUSZEWSKI, LECH PARYZEK, 4ARIA PRZETACZNIKOWA, HELENA SÊK, MARIA SUSU£OWSKA, BOGUS£AW WALIGÓRAcym np. o zagadkowym i niezrozumia³ym przechyle. W tych warunkach u niektórych pilotów dochodzi do ostrej dezorganizacji (niedostrzeganie aparatów, fa³szywe odczytanie ich pokazañ, utrata zaufania do aparatury), która nieraz koñczy siê katastrof¹ (Boesler P., 1965). Konieczna staje siê wiêc zarówno niezwykle staranna selekcja kandydatów do tego rodzaju zawodów, jak te¿ bie¿¹ce badania ich stanu psychicznego przed ka¿dorazowym przyst¹pieniem do pracy, jak wreszcie opracowanie programu szkolenia, opartego na naukowej znajomoœci wymaganych dzia³añ, uodparniaj¹cego ich na trudnoœci i uwzglêdniaj¹cego te¿ koniecznoœæ wypoczynku i ochrony przed przeci¹¿eniem uk³adu nerwowego. Udzia³ psychologów klinicznych w takich badaniach wydaje siê równie wa¿ny jak udzia³ lekarzy, fizjologów itd.24
wiedźminPozycjonowanie stronSławnoPrzewozy autokaroweŚmieszne filmyopakowania z tektury Biuro rachunkowe Warszawapasy napędoweEmployees onlinenoclegi jastrzebia góra