www.katalog.auto-abc.com.pl Open Directory > Reference > Libraries > 1. Rozwój skutecznych sposobów myœlenia.- -, trudnoœci jêzykowe 547 - 548 - -, uczenie siê 548 - 552-3· 35Bardzo wiele ró¿nych czynników odegra³o decyduj¹c¹ rolê w rozwoju cywilizacji i w dalszym ci¹gu s¹ one wa¿ne w ¿yciu codziennym. Ca³e rzesze studentów, którzy uczyli siê arytmetyki, algebr y i geometrii. ni° maj¹ zrozumienia dla liczb i nie doceniaj¹ ich roli. Uczono ich metod¹ æwiczenia z u¿yciem tabel, wzorów, ale nigdy nie nauczono znaczenia treœci materiaxów, które "wykuwali". 1`;auczyciele musz¹ zrozumieæ, ¿e praktyczne zastosowanie wiadomoœci stanowi czêœæ szkolenia. Æwiczenie mo¿na umotywowaæ stosuj¹c materia³y w ró¿nych sytuacjach, podczas gdy opanowane s¹ podstawowe fakty i zasady. Co innego jest nauczyæ ucznia, ¿e 3 - 0 = 3 albo 0 -³- 3 = 3, a co innego dokonaæ tego, ¿eby uczeñ zrozumia³, ¿e ilekroæ dodamy zero do jakiejœ liczby, rezultat nie ulegnie zmianie. Jeszcze trudniej jest sprawiæ aby uczeñ zrozumia³, ¿e w sytuacjach ¿yciowych, jeœli nic nie dodamy, nic siê nie zmieni; innymi s³owy: z niczego nie mo¿na otrzymaæ czegoœ. Takiej zasady mo¿na siê wyuczyæ; dlatego mo¿na jej nauczyæ, je¿eli zastosuje siê w³aœciwe metody.malnego. Chocia¿ labirynt A pomógl w uczeniu siê 5 innych labiryntów, , ,iqTednostki drugiego rodzaju charakteryzuje pocz¹tkowa postawa podejrzliwoœci i braku zaufania. Pior¹ j¹ one za krytyczn¹ powœci¹gliwoœæ gdy¿ nie uœwiadamiaj¹ sobie swoich w³asnych uprzedzeñ. Niekiedy nie ufaj¹ metodom i motywom innych. Ten brak zaufania móg³ narodziæ siê przed wieloma laty. Taka postawa nacechowana podejrzliwoœci¹ sprawia, ¿e s¹ œlepi niemal na wszystko, z wyj¹tkiem b³êdów, mniejszych i wiêkszych, jakie pope³niaj¹ inni. Naturalnie, mnóstwu takich b³êdów bywa pope³nianych. by³y jednak równie¿ i cenne osi¹gniêcia. Osoby tego rodzaju lekcewa¿¹ albo umniejszaj¹ wysi³ki innych, maj¹ce na celu wynalezienie lepszych sposobów pomagania dzieciom w nauce. Czasami s¹dz¹ oni, ¿e za ruchem kierowania kryje siê dba³oœæ o czyjeœ interesy, a nie idea³y niesienia pomocy.Havighurst R. J. Human Development and Education. New York 1953, Longmans, Green Co., Inc.- nê warunków otoczenia, mo¿e wnieœæ wiele do ¿ycia nadmiernie spokojnego, nadmiernie "zamkniêtego w sobie" ucznia.S°-. Spi:z R. A. :lrsm.Iñtic I?¹pressian. Pswchcanalytic Studies of Children", II, 1946. _. ¹_ ""_.Jednak¿e poczucie bezpieczeñstwa nie oznacza po prostu, ¿e ktoœ doras³y, m³odzieniec lub dziecko mog¹ siedzieæ bezczynnie i biernie liczyæ na mi³oœæ innych. Trzeba mieæ gotowoœæ do zrobienia dla innych tego, czego pragnie siê od nich dla siebie. Je¿eli dana osoba w sposób dysproporcjonalny nastawiona jest wy³¹cznie na branie, jej "poczucie bezpieczeñstwa" oparte jest na zale¿noœci; im bardziej jest zale¿na, i im bardziej umacnia siê jej postawa oczekiwania, 'ze od innych osób wiele jej siê nale¿y, tym bardziej niepewna jest jej pozycja. Z drugiej strony, w im wiêkszym stopniu potrafi ona odwzajemniæ uczucia, których pragnie od innych, tym bardziej bêdzie siê czuæ bezpieczna.150s8 E. Heintz Adjustment Problems of Class Status. "Phi Delta Kappan". XXX (Kwiecieñ, 1949), s. 290 - 293.13. Dennis W. Infant Reactions to Restraint: An Evaluat¿on of Watson's Theory, "Transactions of the New York Academy of Science". 1942, Seria II, T. 2, nr 7. 14. Deutsch H. Psychotogy of Women. New York 1944, Grune and Stratton, Inc.G54cechowa³a spontanicznoœæ, szczere zainteresowanie, chêtne podejmowanie wysi³ku oraz dobre stosunki pomiêdzy samymi uczniami i pomiêdzy uczniami a nauczycielem. Jakie s¹ g³ówne przeszkody, które nale¿y przezwyciê¿yæ na drodze do osi¹gniêcia lepszego zdrowia psychicznego, do zapewnienia wiêkszej swobody, odwa¿niejszej konfrontacji z rzeczywi~toœci¹, bardziej adekwatnego przystosowania, wiêkszej demokracji czy te¿ innych aspektów, które wola³by wybraæ Czytelnik dla okreœlenia tego wielopostaciowego idea³u?3?. Goodenough F. L. Expressian of the Emotions in a Blind-Deaf Ch.ild. "Journal of Abnormal and Social Psychology". XXVII, 1932, 328 - 333.Society for the Study of Education, Czêœæ I, Chicago 1950, University of Chicago. Henry N. B. (ed.) The Psychology of Learning. Forty-first Yearbook of the National Society for the Study of Education, Czêœæ II, Bloomington, Ill. 1942, Public School Publishing Company.Wechsler e, na podstawie Skali Inteligencji Wechslera-Bellevue i "statystycznej koncepcji inteligencji", klasyfikuje 2,2°/0 osób jako "upoœledzone", 6,7°/o jako "znajduj¹ce siê na pograniczu", i 16,1°/o jako "ociê¿a³e".i przystosowania poszczególnych dzieci. Badacz u¿ywaj¹cy tej metody

Open Directory Project

Search:
Top » Reference » Libraries »

See also:

This category in other languages:
   
Basque  (7)   Bosnian  (2)   Bulgarian  (39)  
Catalan  (174)   Chinese Simplified  (90)   Chinese  (31)  
Croatian  (9)   Czech  (113)   Danish  (46)  
Dutch  (320)   Farsi  (8)   Finnish  (4)  
French  (537)   Galician  (9)   German  (348)  
Greek  (93)   Icelandic  (3)   Italian  (162)  
Japanese  (334)   Korean  (7)   Kurdish  (1)  
Lithuanian  (36)   Norwegian  (180)   Polish  (141)  
Portuguese  (7)   Romanian  (23)   Russian  (170)  
Spanish  (554)   Swedish  (118)   Tatar  (2)  
Thai  (11)   Turkish  (43)   Ukrainian  (26)  
Vietnamese  (1)  

  • ALA News Archive - Collected headlines related to US libraries, grouped by month of publication. Archives go back to 1997.
  • Americans for Libraries Council - A US national organization dedicated to information equity, literacy and the preservation and renewal of libraries. Offers research and advocacy programs, planning and training, forums, and publications.
  • BUBL Information Service - An Internet-based information service for the UK higher education community.
  • ERIC Digests on Libraries - Offers an annotated list with links to ERIC Digests that relate to libraries, librarianship, and library science.
  • Institute of Museum and Library Services - An independent US federal agency supporting museums and libraries of all types.
  • LibLinks - Directory of library resource links organized by US states.
  • Libraries, Information and Society - Postings and information from this international, holist and free Internet discussion forum to promote the commons and openness values of public information, and knowledge.
  • Library Link of the Day - A daily link for library enthusiasts. Also available via e-mail or an RSS feed.
  • Library Lovers' Month - Offers library support groups some ideas for making February a month-long celebration of school, public, and private libraries of all types.
  • St. Jerome (331-420 A.D.) - A long biography of the patron of librarians, the most learned of the Fathers of the Western Church.
  • Stump the Librarian - List of correctly answered questions by reference librarians at Central Michigan University that were submitted as part of contest.
  • UNESCO Libraries Portal - Directory of online resources on librarianship and library science, as well as the websites of individual institutions.
  • Wikipedia - Libraries - Encyclopedia article which examines the history and issues relating to libraries.
  • You Are Not Alone (Maybe) - Frequently asked reference questions, posted by the University of Michigan's Internet Public Library.
   XML Feeds:

Help build the largest human-edited directory on the web.
Submit a Site - Open Directory Project - Become an Editor

24Szersze w³¹czenie siê polskich psychologów w praktykê kliniczn¹ dokona³o siê w obrêbie Instytutu Higieny Psychicznej za³o¿onego w 1932 r. przez K. D¹browskiego (D¹browski K., 1962, s. 24). Szczególnie intensywny rozwój Instytutu przypad³ na pierwsze lata po II wojnie œwiatowej. W szeregu jego filii i oddzia³ów rozsianych po ca³ym kraju powsta³y zorganizowane na wzór amerykañski poradnie, w których pracowali zarówno psychiatrzy, jak i psychologowie. Instytut urz¹dza³ doroczne zjazdy naukowe, prowadzi³ prace nad testami (adaptacja skali Wechsiera, testy projekcyjne itd.), wydawa³ kwartalnik "Zdrowie Psychiczne", w którym publikowali swe prace równie¿ psychologowie. Dla przygotowania kadry psychohigienistów zosta³a za³o¿ona Wy¿sza Szko³a Higieny Psychicznej, szkol¹ca studentów w podstawach psychiatrii i w stosowaniu metod psy-chodiagnostycznych.26Rys. 2.Psychologia kliniczna przypomina swym charakterem inn¹ naukê stosowan¹, mianowicie medycynê, która równie¿ nie ogranicza siê do dzia³alnoœci praktycznej, lecz prowadzi w³asne badania podstawowe, uogólniaj¹c wyniki kliniczne, eksperymentuj¹c w laboratorium ze zwierzêtami czy korzystaj¹c z praktyki klinicznej dla rozwi¹zywania pewnych problemów naukowych. Szczególnie zbli¿a siê psychologia kliniczna do psychiatrii, choæ bynajmniej siê z ni¹ nie uto¿samia. Ró¿ni siê ona mianowicie od psychiatrii dwoma zasadniczymi cechami. Przede wszystkim dziedzina jej zainteresowañ jest szersza, poniewa¿ zaburzenia zachowania obejmuj¹-jak o tym przed chwil¹ wspomniano-oprócz zjawisk patologicznych, interesuj¹cych równie¿ psychiatrê, szereg zaburzeñ nie wchodz¹cych w zakres patologii i pozostaj¹cych w sferze tzw. "normy" psychicznej. Po drugie zaœ, nawet tam, gdzie psychologia kliniczna zajmuje siê tymi samymi zjawiskami, co psychiatria, ujmuje je w odmiennym aspekcie. Psychiatria jest nadal bardzo silnie zwi¹zana z medycyn¹ ogóln¹, t j. z wykszta³ceniem typu biologicznego, a z wyraŸnym niedo-kszta³ceniem w dziedzinie wspó³czesnej psychologii. W rezultacie wiêkszoœæ psychiatrów wskutek nieznajomoœci praw psychologicznych rz¹dz¹cych zachowaniem i jego zaburzeniami, jest sk³onna traktowaæ symptomy i syndromy psychopatologiczne - zgodnie ze swoim fachowym przygotowaniem-z jednostronnie biologicznego punktu widzenia, jako wyraz pewnych wrodzonych lub nabytych w³aœciwoœci organicznych, de-Druga grupa somatycznych urz¹dzeñ samoregulacyjnych s³u¿y likwidacji uszkodzeñ, goi rany, walczy z bakteriami, które wtargnê³y w g³¹b organizmu itd., ponadto zaœ zabezpiecza ustrój przed dalszymi uszkodzeniami danego rodzaju, mianowicie przez wytwarzanie przeciwcia³ decyduj¹cych o specyficznej odpornoœci na przebyt¹ chorobê zakaŸn¹. H. Selye (1960) okreœli³ stan, jaki w organizmie wywo³uje czynnik uszkadzaj¹cy, czyli "sitressor", terminem "stress" i opisa³ przebieg walki ustroju ze stres-sorem. Istot¹ tego procesu jest stopniowe przystosowanie ustroju do danego stressora i dlatego Selye nazwa³ go "zespo³em adaptacyjnym" (adaptation syndrome). Na proces przystosowania sk³adaj¹ siê dwa podzespo³y: lokalny, czyli LAS (!oca! adaptation syndrome) i ogólny, GAŒ (genera³ adaptation syndrome). LAS powstaje w miejscu zaatakowanym przez dany stressor i ma charakter specyficzny, dostosowany do natury danego stressora, natomiast GAŒ obejmuje reakcje niespecyficzne, stanowi¹ce stereotypow¹ odpowiedŸ organizmu na ka¿dy stressor. GAŒ przebiega w trzech fazach: l) faza alarmowa polega na ogólnej mobilizacji organizmu poprzez mechanizmy endokrynologiczne; 2) w fazie przystosowania, czyli odpornoœci, odczyn obronny koncentruje siê w miejscu uszkodzenia wzmacniaj¹c dzia³aj¹cy tam LAS, i wreszcie 3) faza wyczerpania zachodzi wtedy, gdy w fazie drugiej nie udaje siê zlikwidowaæ uszkodzenia; nastêpuje wówczas ponowne uogólnienie zaburzenia, stanowi¹ce jednak tym razem objaw nie mobilizacji, lecz utraty przez ustrój zdolnoœci obronnych. Je¿eli organizm nie otrzyma wówczas pomocy lekarskiej, nastêpuje zgon.2 Pojêcie to odpowiada "zaburzeniom w przystosowaniu" w znaczeniu przedstawionym przeze mnie w artykule o metodach eksperymentalnych w psychologii stosowanej (1965, s. 36 - 7), ale jest wygodniejsze, poniewa¿ nie obci¹¿one wieloznacznoœci¹ wi¹¿¹c¹ siê z terminem "przystosowanie". O ..zaburzeniach w zachowaniu" w naszej literaturze mówi J. Konopnick³, jednak¿e okreœla tym terminem tylko "odchylenie od normy" rozumianej jako "zasady moralne, obyczajowe i zwyczajowe przyjête w danym œrodowisku" (Konopnicki J., 1964, s. 28).kazanie teoretycznej bazy wspólnej dla ró¿nych specjalnoœci zarysowuj¹cych siê ju¿ dziœ w psychologii klinicznej. Psychologowie kliniczni pracuj¹ w instytucjach o doœæ ró¿nych profilach, takich jak poradnie i szpitale psychiatryczne, kliniki neurochirurgiczne i poradnie przeciwpadacz-kowe, sanatoria reumatologiczne, przeciwgruŸlicze, a tak¿e wiêzienia, W tak zró¿nicowanych placówkach wystêpuj¹ nieco ró¿ne zagadnienia, odmienne stosuje siê w ka¿dej z nich metody diagnostyczne i taktyki oddzia³ywania psychokorekcyjnego. W tej sytuacji specjalizacja jest rzecz¹ konieczn¹ i zrozumia³¹, ale niesie ze sob¹ niebezpieczeñstwo nadmiernego "spraktycyzowania" i jednostronnoœci wyra¿aj¹cej siê w pomijaniu wa¿nych problemów psychologicznych na rzecz zagadnieñ wysuwaj¹cych siê w danej dziedzinie praktyki na plan pierwszy. Tak na przyk³ad psycholog wiêzienny mo¿e - ulegaj¹c sugestii wielu penitencjarzystów i psychiatrów wiêziennych-jednostronnie przypisywaæ asocjalne postêpowanie wiêŸniów na terenie wiêzienia wy³¹cznie anomaliom ich osobowoœci, a nie dostrzegaæ jego uwarunkowania trudnymi sytuacjami, z jakimi ma do czynienia w œrodowisku wiêziennym cz³owiek pozbawiony wolnoœci. Podobnie psycholog zatrudniony w klinice neurochirurgicznej czy w poradni przeciwpadaczkowej niekiedy ulega takiemu zafascynowaniu zale¿noœci¹ zaburzeñ zachowania od organicznych uszkodzeñ mózgu, ¿e zapomina o wp³ywie, jaki maj¹ na organika liczne stressowe sytuacje spo³eczne, dezorganizuj¹ce jego zachowanie, a nawet wypaczaj¹ce osobowoœæ. Choæby same ataki padaczki, tak czêsto wystêpuj¹ce u organików, s¹ czymœ, czego siê chorzy wstydz¹, co ich izoluje od innych i stwarza trudnoœci w kontakcie spo³ecznym, a taki stan rzeczy mo¿e prowadziæ i do zaburzeñ zachowania i - w dalszym efekcie - do trwa³ych defektów osobowoœci, które bez uwzglêdnienia tego momentu mo¿na by b³êdnie przypisaæ wy³¹cznie wystêpuj¹cemu u tych chorych organicznemu uszkodzeniu mózgu. Jednostronnoœci tej mo¿na zapobiec, jeœli psycholog bêdzie zdawa³ sobie sprawê z ca³ej z³o¿onoœci wp³ywów, jakim ulega cz³owiek w swym ¿yciu, a to w³aœnie powinna mu daæ dobra znajomoœæ ogólnych podstaw teoretycznych.ZO'"Psychologia kliniczna" mo¿e przydaæ siê studentom uniwersytetu, specjalizuj¹cym siê w tej dziedzinie, jako materia³ podrêcznikowy, mo¿e s³u¿yæ praktykom dla uzupe³nienia ich wiedzy teoretycznej i praktycznej, powinna te¿ pomóc innym fachowcom, którzy wspó³pracuj¹ z psychologami klinicznymi, lekarzom, penitencjarzystom, prawnikom itd. w zrozumieniu ich zawodowej specyfiki, a tym samym ulepszyæ dalsz¹ wspó³pracê z nimi. Opracowanie to na pewno nie jest doskona³e i zawiera szereg braków, które zostan¹ poddane krytyce i bêd¹ mog³y byæ póŸniej usuniête. Poniewa¿ jednak nawet niedoskona³e prace trudniej jest pisaæ ni¿ poprawiaæ, mo¿na przypuszczaæ, ¿e trud w³o¿ony przez autorów nie oka¿e siê daremny.Przy pe³nej œwiadomoœci cz³owiek zdolny jest nie tylko do sprawnego odbierania i przetwarzania informacji, ale tak¿e do samoœwiadomoœci i samokontroli. Ju¿ Freud s¹dzi³, ¿e tzw. "introspekcja" jest w istocie me- wiedźmin Pozycjonowanie stron SÅ‚awno Przewozy autokarowe Åšmieszne filmy taÅ›ma klejÄ…ca mój sen Rozruszniki odzież ciążowa telewizory sklep