www.katalog.auto-abc.com.pl Open Directory > Health > Medicine >
jako czêœæ ca³oœciowego programu ulepszania spoxeczeñstwa, w którego realizacji bierze udzia³ wielu doros³ych, moŸe rozwi¹zaæ pewne aspekty œrodowiskowe problemu przestêpczoœci nieletnich. Jednak¿e problemy podstawowej motywacji i osobistego przystosowania rzadko udaje siê rozwi¹zaæ calkowicie w drodze manipulowania œrodowiskiem.3. Jak mo¿na pomóc uczniowi w przezwyciê¿eniu albo skompenso- , waniu przyczyn, których nie sposób usun¹æ? Czy szko³a mo¿e poczyniæ przystosowania w zakresie zadawanych lekcji, warunków fizycznych,Aczkolwiek bodziec tylko niekiedy, je¿eli w ogóle kiedykolwiek to jest mo¿liwe, powtarza siê dok³adnie w tej samej postaci, reagujemy tak, jakby to w³aœnie miaxo miejsce. Hull przypisuje to zasadzie genem E. A. Doll Vineland Social Maturity Scale: Manual of Directions. Minneapolis 1q47, Educational Test Bureau, s. 3 - 8.Mo¿emy zauwa¿yæ, ¿e na podstawie danych przedstawionych w ichno,vaæ, i metody nauczania, które nale¿y stosowaæ, s¹ podobne do mate- " ria³ów i metod u¿ywanych w sytuacji badania. W miarê jak nauczycie- ~~!~W rozdziale tym i w nastêpnych bêdziemy ~aówiæ o istocie i warunkach uczenia siê. W tym rozdziale rozpatrujemy uczenie siê z punktu widzenia niektórych bardziej zasadniczych jego aspektów. Nakreœlimy i przeanalizujemy teorie, które zosta³y opracowane dla wyjaœnienia, co to jest uczenie siê i jak ono przebiega.1: W. J. Osburn, M. Huntington i V. Meeks The Language of Relativity as Related to Reading Readi~aess. "Jonrnal of Educational Research". XXXIX, 1948, s. 583 - 601.ao L. M. Terman i B. S. Burks The Gifted Child. W: C. Murchison (ed.), Op. cit., rozdz. 19, s. 778. 'la F. S. Freeman Theor~ an~1 Practice of Psychologicat Testing. New York 1950, Henry Holt Company, Inc., s. 216. Patrz równie¿ r. K. Buros The Fourth Mentol l~ieasurements Yearbook. Highland Park, N. J. 1953, The Gryphon Press:;i¹ill~"JII~Eksperymenty Thorndike'a wywo³a³y wiele dyskusji na temat, czy zwierzêta ni¿sze mog¹ równie¿ rozwi¹zywaæ problemy na wy¿szym poziomie, ni¿ przy stosowaniu prób i b³êdów, czy nie. Niektórzy twierdzili, ¿e problem Thorndike'a by³ zbyt trudny. Poniewa¿ sznurek ³¹cz¹cy klamkê drzwiczek z pewnym miejscem wewn¹trz klatki biegi poza klatk¹, dla kota by³o rzecz¹ niemo¿li·,w¹ dostrzec jakiœ zwi¹zek pomiêdzy sznurkiem a drzwiami. Przypuszczano, ¿e nawet cz³ov~,·iek nie móg³by rozwi¹zaæ tego problemu inaczej, ni¿ za pomoc¹ prób i b³êdów, gdy¿10 - Psychologia wychowawcza 145oso2. Zdania - Z 4 znajduj¹cych siê w rzêdzie obrazków dziecko wybiera jeden obrazek, który ilustruje zdanie wypowiedziane przez badaj ¹cego.lo D. A. Prescott The ChiId in the Educat¿ve Process. New York 195?, McGraw- ~ ", Hill Boak, Company, Inc.Q Musimy wyraziæ wdziêcznoœæ autorom za ich zgodê na bezpoœrednie cytowanie i inne wzmianki o ich osi¹gniêciach. Brak miejsca nie pozwala na dok³adny opisbudowê atlêtyczn¹ albo nieatletyczn¹, jest inteligentna lub. .nieinteli., gentna, posiada dobre sk³onr_oœci albo zre itd.Pr awdziwie wysoxi poziom intelektualny mo¿e byæ zniweczony przez niekorzystne cechy osobowoœci, w pewnych natomiast przypadkach po¿~dane cechy mog¹ uzupe³niaæ, a czêœciowo kompensowaæ przeci~tne albo niskie zdolnoœci intelektualne. Wiêksze potencjalne mo¿liwoœci mog¹ pozostaæ nierozwiniête, a wysokie zdolnoœci niewykorzystane z powodu braku okazji.
Jest to próba pierwszego w naszej literaturze naukowej syntetycznego opracowania zagadnieñ psychologii klinicznej w sposób dostosowany do potrzeb i warunków polskich psychologów pracuj¹cych w tej dziedzinie oraz studentów psychologii przygotowuj¹cych siê do tej pracy. Zgodnie z pojmowaniem w naszym kraju psychologii klinicznej jako dyscypliny nie czysto praktycznej, ale teoretyczno-praktycznej, tzn. prowadz¹cej w³asne badania naukowe, stanowi¹ce dopiero bazê dla klinicznej praktyki psychologa, ca³y tom zosta³ podzielony na dwie czêœci-teoretyczn¹ i praktyczn¹.koma | sen | sennoœæ | przytomnoœæ | podniecenie j afekt ..... Rys. 3.Na zasadzie sprzê¿enia zwrotnego zbudowano mechaniczne urz¹dzenia samoreguluj¹ce znacznie bardziej skomplikowane ni¿ termostat. Ho-meostat Ashby'ego utrzymuje siê w sta³ym stanie równowagi eliminuj¹c wszystkie odchylenia od tego stanu wywo³ane czynnikami zewnêtrznymi;DRUKARNIA UNIWERSYTETU JAGIELLOÑSKIEGO, KRAKÓW,29Rys. l.nej grupy nozologicznej, lecz na opisie i psychologicznym wyjaœnieniu zaburzeñ. Okaza³o siê te¿, ¿e psychologowie kliniczni zdo³ali w tych "latach pogardy" wytworzyæ wyraŸne poczucie swej specyfiki i odrêbnoœci zawodowej. Wyrazi³o siê to m. in. w zorganizowaniu ju¿ w dwa lata póŸniej przez Komitet Psychologii Stosowanej Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oddzielnej Konferencji Psychologów Klinicznych.Mówi¹c o "psychicznej" regulacji zachowania, musimy poœwiêciæ nieco uwagi równie¿ pojêciu œwiadomoœci i roli, jak¹ ona odgrywa w procesach regulacyjnych. W ¿yciu codziennym zachowania szczególnie sprawne, twórcze przypisujemy œwiadomemu kierowaniu przez cz³owieka w³asnym dzia³aniem, ze œwiadomoœci¹ wi¹¿emy te¿ odpowiedzialnoœæ za w³asne czyny (por. np. £uniewski W., 1950, s. 15). Niemniej jednak tradycyjne, oparte na danych introspekcyjnych, pojmowanie œwiadomoœci jako swo-kliniczno-wychowawczej dzieci i m³odzie¿y" doc. M. Susu³owskiej i doc. M. Prze³¹cznikowej przedstawiaj¹ ujmowanie tych spraw przez oœrodek krakowski. Czytelnik zauwa¿y niew¹tpliwie doœæ du¿e ró¿nice w przedstawianiu analogicznych zagadnieñ przez ró¿nych autorów. Na przyk³ad, M. Susu³owska i M- Prze³¹cznikowa pojmuj¹ psychologiê kliniczn¹ jako naukê o zaburzeniach w przystosowaniu, natomiast w "Psychologii klinicznej w zarysie" za przedmiot tej dyscypliny uwa¿a siê "zaburzenia zachowania" definiowane jako zak³ócenia osobistej i spo³ecznej funkcji zachowania w regulacji stosunków cz³owieka z jego otoczeniem spo³ecznym. Mo¿na dyskutowaæ, czy taka koncepcja nie jest lepsza, jeœli weŸmie siê pod uwagê du¿¹ wieloznacznoœæ terminu "przystosowanie" (por. Le-wicki A. "Zarys biospo³ecznej teorii przystosowania osobowoœci". "Nowa Szko³a". 1966). W ujêciu krakowskim i poznañskim zarysowuj¹ siê te¿ ró¿nice w koncepcji psychopatii, psychologicznego pod³o¿a przestêpczoœci itd.21istego zjawiska niematerialnego, nieprzestrzennego, istotnie ró¿nego od zjawisk fizycznych, jest wyraŸnie niezgodne z podan¹ powy¿ej koncepcj¹ "psychiki". Zwróæmy jednak uwagê na to, ¿e sposób, w jaki cz³owiek subiektywnie "prze¿ywa" w³asn¹ œwiadomoœæ nie jest tym samym, co obiektywne cechy tak prze¿ywanego procesu. Sytuacja wydaje siê tu podobna jak przy subiektywnym prze¿ywaniu barw przedmiotów zewnêtrznych. Pewne przedmioty prze¿ywamy subiektywnie jako czerwone, ale wiadomo, ¿e przedmioty te maj¹ równie¿ pewne cechy obiektywne, mianowicie tak¹ strukturê fizyczn¹, ¿e z padaj¹cego na nie œwiat³a bia³ego poch³aniaj¹ wszystkie fale z wyj¹tkiem fal d³ugoœci ok. 700 milimikronów. Mo¿na wiêc równie dobrze zapytaæ, jakie cechy obiektywne maj¹ procesy regulacyjne prze¿ywane przez cz³owieka jako "œwiadome". Otó¿ ju¿ Paw³ów twierdzi³, ¿e œwiadomoœæ wi¹¿e siê z optymaln¹ pobudliwoœci¹ mózgu i twórczym charakterem powstaj¹cych wówczas procesów nerwowych, umo¿liwiaj¹cym osobnikowi rozwi¹zywanie nowych problemów i uczenie siê (Paw³ów, I. P. 1952, s. 214-215; por. £owicki A., 1960, s. 64), inaczej mówi¹c, zale¿y ona od napiêcia w sieci nerwowej. Jak wiadomo, sieæ nerwowa znajduje siê stale pod napiêciem, które jednak niekiedy wzmaga siê, a niekiedy s³abnie, zale¿nie od czynników dzia³aj¹cych w samym organizmie i od bodŸców oddzia³uj¹cych na receptory5. Napiêcie to okreœla siê nieraz jako "poziom aktywizacji" mózgu (Lind-sley, Duffy i in., por. Woodworth R. S. i Schlosberg H., 1963, I, s. 167- 168). Zmiany, jakim ulega u osobnika poziom aktywizacji, mo¿na u³o¿yæ wed³ug continuum od najni¿szego, w g³êbokim œnie (lub - jeœli weŸmiemy pod uwagê równie¿ formy patologiczne - w stanie komy), poprzez ró¿nie siln¹ sennoœæ a¿ do pe³nej przytomnoœci, która jednak pod wp³ywem okreœlonych bodŸców, np. czyjegoœ denerwuj¹cego zachowania siê, przechodzi w podniecenie, ulegaj¹c dalszemu stopniowaniu a¿ do stanów bardzo silnego podniecenia (wœciek³y gniew, paniczny strach). Dalej na continuum le¿¹ ju¿ patologiczne stany afektywne, jak np. afekty u osób z padaczk¹. Pe³n¹ œwiadomoœæ mo¿na powi¹zaæ z doœæ w¹skim zakresem tej skali, który da siê uto¿samiæ ze stanem pe³nej przytomnoœci (por. rys. 3). Przy wahaniach poziomu aktywizacji w górê i w dó³, œwiadomoœæ s³abnie, a tym samym obni¿a siê zdolnoœæ cz³owieka do poprawnego kierowania swoim zachowaniem (por. Tomaszewski T., 1964, s. 64).
wiedźminPozycjonowanie stronSławnoPrzewozy autokaroweŚmieszne filmysongdziałalność gospodarczaTelewizorytelewizor lcd samsungtaśmy do kas i wag