www.katalog.auto-abc.com.pl Open Directory > Computers > okreœlonych w kategoriach zachowañ, jakie nale¿y kszta³towaæ, a na-i ny, rozdz. 7 - 8.- - znaków 383 - 334 Uczestnictwo 436 Uczniowie5. Wypróbowywanie przewidywanej wartoœci mo¿liwych rozwi¹zañDavis W. A. i R. J. Havighurst Father of the Man: How Your Child Gets His Personal¿ty. Boston 194?, Houghton Mifflin Company.21-- zachowania celowego 382 - 384 Psychologowie 11, 12 - 17Osoby dokonuj¹ce oceny w przeszloœci by³y sk³onne do przywi¹zywania zbyt wielkiej wagi do pojedynczych miar, które obejmowaxy zbyt krótki odcinek czasu. Wydaje siê prawdopodobne, ¿e w przysz³oœci wymagane bêd¹ kombinacje pomiarów uzyskiwanych w wiêkszych odstêpach czasu, które mog¹ nawet obejmowaæ dowody osi¹gniêæ uzyskanych ju¿ po ukoriczeniu szko³y 24. Pr zykxady takich praktyk zwi¹zanych z ocewielu zdolnoœci, Terman i jego koledzy oraz inni badacze zajmuj¹cy si¥ dzieæmi wyj¹tkowymi byli pod wra¿eniem ich ogólnej wy¿szoœci, ich wszechstronnoœci s. I odwrotnie, dzieci umys³owo opóŸnione i upoœledzon~ nie stoj¹ ni¿ej tylko ze wzglêdu na jedno czy dwa upoœledzenia specjalne. S¹ one, na ogó³ bior¹c, opóŸnione w ró¿nym stopniu we wszystkich funkcjach mierzonych za pomoc¹ testów zdolnoœci intelektualnych i w zakresie przedmiotów objêtych nauk¹ szkoln¹ lo.31- a postawy 312 - 316Nauczyciele s¹dzili, ¿e od ich w³asnych czasóv~~ szkolnych nast¹pi³a znaczna zmiana w warunkach domowych uczniów. Ich zdaniem, zaznacza siê obecnie mniejsza kontrola rodzicielska, mniej jest mi³oœci i mniej szacunku dla starszych ludzi.Jak ju¿ podkreœliliœmy w tym rozdziale, celem wychowania powinno byæ uczenie dzieci, jak rozwi¹zywaæ problemy wynikaj¹ce z trudnoœci w zaspokajaniu ich potrzeb. Kardynalna zasada uczenia siê polega na tym, ¿e to, czego siê ktoœ nauczy, zdeterminowane jest tym, co robit w trakcie procesu uczenia siê. Fakty poznane z podrêcznika przechowywane s¹ w pamiêci jako wiedza "martwa", kiedy jednak ktoœ nauczy siê ich w trakcie procesu rozwi¹zywania problemu, s¹ one zachowywane jako wiedza dynamiczna, gotowa do u¿ycia jej znowu przy rozwi¹zywaniu problemów w przysz³oœci. Publikowanie gazetki szkolnej, przeprowadzanie imitowanych posiedzeñ ustawodawczych, uczestnictwo w samorz¹dzie szkolnym, prowadzenie gospodarstwa szkolnego, warsztatu napraw czy kawiarni, s¹ to praktyczne sposoby uczenia siê faktów i podstawowych zasad w kontekœcie uprawianej dzia³alnoœci. Eksperymenty laboratoryjne i pokazy w klasie, nie tylko w przypadku nauk podstawowych, ale w zakresie ka¿dego przedmiotu, w którym nale¿y nauczyæ siê- - -, definicja 558Osoba pocz¹tkuj¹ca musi mieæ wyobra¿enie (albo ideê) danej czynnoœci i nie jest jej potrzebna dok³adna analiza ruchów. Selekcja i kombinacja ruchów sk³adaj¹cych siê na wzorzec potrzebny uczniowi dokonuje siê w du¿ej mierze bez uœwiadamiania sobie przez niego dok³adnej selekeji, jaka. zosta³a dokonana. Jak tylko osoba pocz¹tkuj¹ca zdobêdzie ogólne pojêcie o danej czynnoœci, powinna podj¹æ próby praktycznego wykonywania jej i dokonaæ ich rewizji. Te pierwsze pojedyncze ruchy, jakie wykonuje, s¹ identyfikowane tylko czêœciowo, albo nawet wcale. S¹ jednak stale przystosowywane i zmieniane w miarê postêpów w nauce. :' tym stadium nauki tylko powa¿niejsze b³êdy wymagaj¹ korekcji;Hamowanie retroaktywne 18w nie-,z: :e:_-.=:-.. _ . - .." Wo³oszynowej. Nie rozwi¹zuj¹ sprawy równie¿ ksi¹¿kowe prace polskie. W przypadku omówieñ bardziej wszechstronnych dotycz¹ one tylko wybranych zagadnieñ, gdy uwzglêdniaj¹ szersz¹ problematykê, maj¹ ch¹rakter pozycji popularnych.603LITERATURA WYBRANA (DO DALSZEJ LEKTUR~~d = 16,4 6

Open Directory Project

Search:
Top » Computers »

See also:

This category in other languages:
   
Afrikaans  (25)   Albanian  (71)   Arabic  (647)  
Armenian  (36)   Asturian  (5)   Azerbaijani  (33)  
Bangla  (0)   Basque  (101)   Belarusian  (5)  
Bosnian  (102)   Breton  (8)   Bulgarian  (714)  
Catalan  (645)   Chinese Simplified  (1,941)   Chinese  (793)  
Croatian  (454)   Czech  (1,633)   Danish  (2,519)  
Dutch  (5,271)   Esperanto  (146)   Estonian  (35)  
Faroese  (2)   Farsi  (261)   Finnish  (646)  
French  (8,936)   Furlan  (6)   Galician  (146)  
German  (17,431)   Greek  (283)   Gujarati  (10)  
Hebrew  (722)   Hindi  (301)   Hungarian  (413)  
Icelandic  (22)   Indonesian  (344)   Interlingua  (8)  
Irish  (9)   Italian  (3,056)   Japanese  (3,148)  
Kannada  (6)   Kashubian  (6)   Kazakh  (10)  
Korean  (475)   Kurdish  (67)   Latin  (3)  
Latvian  (71)   Lithuanian  (579)   Luxembourgish  (0)  
Macedonian  (11)   Malay  (14)   Marathi  (3)  
Norwegian  (1,096)   Occitan  (2)   Ossetian  (0)  
Polish  (2,236)   Portuguese  (1,021)   Punjabi  (4)  
Romanian  (1,686)   Romansh  (3)   Russian  (4,615)  
Sardinian  (9)   Scots Gaelic  (3)   Serbian  (275)  
Slovak  (589)   Slovenian  (183)   Spanish  (3,586)  
Swahili  (2)   Swedish  (1,582)   Tagalog  (2)  
Taiwanese  (2)   Tamil  (15)   Tatar  (3)  
Telugu  (5)   Thai  (400)   Turkish  (2,974)  
Ukrainian  (181)   Vietnamese  (104)   Welsh  (9)  

Help build the largest human-edited directory on the web.
Submit a Site - Open Directory Project - Become an Editor

nym z za³o¿ycieli Sekcji Psychologii przy Towarzystwie Lekarzy i Przyrodników (1891). Problematyk¹ nerwic i histerii zajmowa³ siê ¿ywo E. Abramowski, a jego eksperymentalne badania nad podœwiadomoœci¹, oparte na swoistej, odrêbnej od freudowskiej koncepcji teoretycznej, do dziœ jeszcze nie straci³y swego znaczenia (Lewicki A., 1950, s. 25). Mo¿liwoœæ praktycznego zastosowania eksperymentalnych metod psychologicznych do diagnostyki psychiatrycznej zademonstrowa³ bardzo przekonywaj¹co S. B³achowski w przeprowadzonych wspólnie z psychiatr¹ S. Bo-rowieckim badaniach nad "wizjami" religijnymi, jakie wyst¹pi³y w tzw. epidemii psychicznej w S³upi ko³o Poznania (B³achowski S., 1928). B³achowski interesowa³ siê równie¿ teoretycznymi zagadnieniami klinicznymi, o czym œwiadcz¹ jego prace, np. o omamach (1938), w tym te¿ kierunku sz³a w znacznej mierze jego dzia³alnoœæ dydaktyczna, k³ad¹c na Uniwersytecie Poznañskim podwaliny pod przysz³y rozwój psychologii klinicznej jako odrêbnej dyscypliny psychologicznej (por. Lewicki A., 1963, s. 30-39).Psychologia kliniczna przypomina swym charakterem inn¹ naukê stosowan¹, mianowicie medycynê, która równie¿ nie ogranicza siê do dzia³alnoœci praktycznej, lecz prowadzi w³asne badania podstawowe, uogólniaj¹c wyniki kliniczne, eksperymentuj¹c w laboratorium ze zwierzêtami czy korzystaj¹c z praktyki klinicznej dla rozwi¹zywania pewnych problemów naukowych. Szczególnie zbli¿a siê psychologia kliniczna do psychiatrii, choæ bynajmniej siê z ni¹ nie uto¿samia. Ró¿ni siê ona mianowicie od psychiatrii dwoma zasadniczymi cechami. Przede wszystkim dziedzina jej zainteresowañ jest szersza, poniewa¿ zaburzenia zachowania obejmuj¹-jak o tym przed chwil¹ wspomniano-oprócz zjawisk patologicznych, interesuj¹cych równie¿ psychiatrê, szereg zaburzeñ nie wchodz¹cych w zakres patologii i pozostaj¹cych w sferze tzw. "normy" psychicznej. Po drugie zaœ, nawet tam, gdzie psychologia kliniczna zajmuje siê tymi samymi zjawiskami, co psychiatria, ujmuje je w odmiennym aspekcie. Psychiatria jest nadal bardzo silnie zwi¹zana z medycyn¹ ogóln¹, t j. z wykszta³ceniem typu biologicznego, a z wyraŸnym niedo-kszta³ceniem w dziedzinie wspó³czesnej psychologii. W rezultacie wiêkszoœæ psychiatrów wskutek nieznajomoœci praw psychologicznych rz¹dz¹cych zachowaniem i jego zaburzeniami, jest sk³onna traktowaæ symptomy i syndromy psychopatologiczne - zgodnie ze swoim fachowym przygotowaniem-z jednostronnie biologicznego punktu widzenia, jako wyraz pewnych wrodzonych lub nabytych w³aœciwoœci organicznych, de-26Dziœ powstaj¹ jeszcze inne, lepsze mo¿liwoœci rozwi¹zania tego problemu na podstawie pewnych elementów cybernetyki i teorii informacji. Mo¿na mianowicie powiedzieæ, ¿e procesy nerwowe sk³adaj¹ce siê na mechanizm zachowania polegaj¹ w istocie na przekazywaniu przez sieæ nerwow¹ informacji o tym, co siê dzieje w samym organizmie i w jego otoczeniu. Informacje s¹ przez uk³ad nerwowy kodowane szyfrem impulsów elektrycznych i w tej formie przekazywane do oœrodków, gdzie ulegaj¹ odpowiedniej przeróbce na podstawie zmagazynowanego w mózgu doœwiadczenia, a potem s¹ podawane dalej, do efektorów. Tak pojmowane procesy nerwowe posiadaj¹ dwojakie w³aœciwoœci. Po pierwsze - stanowi¹ czynnoœæ bioelektryczn¹ (i biochemiczn¹) okreœlonych struktur nerwowych; ten ich aspekt bada neurofizjolog poznaj¹c jednak w ten sposób tylko technikê przekazywania informacji. Wyjaœnienie zachowania wymaga jednak równie¿ znajomoœci treœci informacji biegn¹cych przez sieæ nerwow¹. Treœæ informacji nie mieœci siê w siatce pojêæ fizjologicznych, stanowi psychologiczn¹ w³aœciwoœæ procesów kieruj¹cych zachowaniem i jest przedmiotem badañ psychologii jako oddzielnej nauki4. Procesy nerwowe wchodz¹ce w sk³ad mechanizmu zachowania mo¿na wiêc równie dobrze okreœliæ jako "psychiczne", jak te¿ jako "fizjologiczne", dadz¹ siê one bowiem opisywaæ w podwójnych terminach: psychologicznych, gdy bierzemy pod uwagê treœæ informacji oraz fizjologicznych, gdy opisujemy sposób, w jaki informacje s¹ szyfrowane i przewodzone przez okreœlone struktury nerwowe. Takie ujêcie podkreœlaj¹ce - równie jak dawniejsze teorie - nierozdzielnoœæ "tego co psychiczne" i "tego co fizyczne" jest jednak lepsze od tamtych, poniewa¿ dok³adniej okreœla stosunek psychicznych i fizjologicznych w³aœciwoœci procesów kieruj¹cych zachowaniem, uwzglêdniaj¹c znaczenie jednych i drugich dla wyjaœnienia zachowania i wskazuj¹c kierunek, w jakim powinna iœæ naukowa synteza danych psychologii i neurofizjologii.6 Napiêcie w sieci nerwowej nale¿a³oby okreœlaæ w terminach cybernetycznych jako "zasilanie". Por. Greniewski H. i Kempisty J., 1963, s. 52.WARSZAWA 1969 PAÑSTWOWE WYDAWNICTWO NAUKOWE"¿ó³w elektryczny" W. Greya samoczynnie porusza siê, wymija przeszkody, gdy wyczerpi¹ siê zasilaj¹ce go akumulatory aktywnie szuka kontaktów elektrycznych, z których móg³by pobraæ "pokarm"; mechaniczny "szczur" Shannona nawet "uczy siê" znajdowaæ w³aœciw¹ drogê w labiryncie itd. (por. Grey W., 1961, s. 110; Sluckin W., 1957, s. 71). Pozwoli³o to spojrzeæ z nowego punktu widzenia na celowoœæ zarówno funkcji so-nicznej jest kwestia, w jakim stopniu ró¿ne defekty organiczne upoœledzaj¹ funkcjonowanie oœrodkowego mechanizmu kieruj¹cego zachowaniem, a tym samym ograniczaj¹ zdolnoœæ do poprawnej regulacji stosunków jednostki z otoczeniem. Na tej podstawie dopiero mo¿na odpowiedzieæ na pytanie, w jakim stopniu konkretne zaburzenia zachowania s¹ u organików uwarunkowane defektem, a w jakim zale¿ne od szkodliwych wp³ywów œrodowiskowych i o ile mo¿na je uwa¿aæ za dostêpne oddzia³ywaniom psychologicznym. Jest to zagadnienie ma³o jeszcze zbadane, ale bardzo wa¿ne i le¿¹ce u podstaw psychologicznej rehabilitacji organików.Napisali:Na czym polega "regulacja"? W ¿yciu codziennym u¿ywamy tego terminu dla oznaczenia czynnoœci kierowania funkcjami Jakiegoœ przyrz¹du, np mówimy o regulowaniu zegarka, kaloryferu itp.wiedźmin Pozycjonowanie stron SÅ‚awno Przewozy autokarowe Åšmieszne filmy bulgariantranslator video games store taÅ›my opakowaniowe ulotki telewizor plazmowy